“GENOEG!” door VolDaan

Ik heb Daniëlle Zwanink, een forumgenote van mij van de Weegclub, gevraagd een artikel te schrijven voor mijn website. Dit is het geworden.

“Het was een samenloop van omstandigheden, het was nadat ik de vakantiefoto’s van 2010 had gezien, nadat mijn dochter bij een spelletje ‘ik zie, ik zie …’ de kleur paars nam, en de uitkomst was: ‘de strepen op uw billen’, nadat iemand zei dat hij een nieuwe vriendin had ‘die misschien wel net zo dik was als ik’, toen besloot ik dat het genoeg was…. En begon in aan poging 654 ‘Daan gaat aan de lijn’ . Ik had alles al gedaan, niets overgeslagen, South Beach, Herbalife, Montignac, brooddieet, slankclub, en ja…alles werkt: zo lang je het maar doet. Helaas was mij na een week of 6 de moed in de schoenen gezonken… onsje erbij, onsje eraf. Ik woog inmiddels 102 kilo, dus ik had nog even te gaan, dit schoot niet op. Tot ik de tip kreeg dat ik misschien meer vet moest eten. Meer vet?? Vet genoeg zou ik zo zeggen, het zit overal! Maar qua eten was ik voor mijn gevoel goed bezig! Alles light, weinig vet, en ik had de hele dag een rommelende buik, die weegschaal moest eens weten (sowieso lijkt mij dat een perfecte uitvinding: een weegschaal waar je in kunt geven wat je allemaal NIET op hebt, en dat daar dan een beloning op volgt). Maar goed, meer vet eten dus… En dan niet in de vorm van patat, kibbeling e.d. maar in de vorm van roomboter, Griekse Yoghurt e.d.
Ik volgde het advies op en ben begonnen met hardlopen. 90 seconden, langer hield ik het niet vol, een kop als een tomaat (daarin is niets veranderd), met de auto in het donker naar de polder. Samen met mijn zus, 3x in de week met de auto in het donker naar de polder! We hielden vol. Heel langzaam ging ik vooruit. Af en toe een compliment van iemand die me helemaal in de polder had zien lopen (auto stond dan om de hoek), maar verder vooral: doorzetten. En, niet geheel onbelangrijk: ik had mijn eetgewoonten en drinkgewoonten aangepast. Toen ik de 1e keer 5 km aan 1 stuk holde was ik emotioneel, DIT had ik nooit verwacht. Toen ik voor het eerst de 10 km op een Ladiesrun liep en finishte moest ik een beetje huilen. Zo blij en zo trots. Nooit gedacht, en toch gelukt. Na ruim een jaar woog ik 22 kilo minder. En nu, 3 jaar later, weeg ik dat nog steeds. De strijd is niet gestreden, het blijft een strijd. Maar de tijd dat ik Marsen en Twixen voorbij zag lopen op straat is wel voorbij. Trek heb ik nog steeds regelmatig, dat gaat nooit over. Ik ben en blijf een junk, vooral een suikerjunk, daar ben ik wel inmiddels achter. Vanaf julie 2014 ben ik werkzaam als gewichtsconsulente. In mijn boeken stond het zwart op wit. De cijfers: 95% van de mensen die enorm afvallen komt weer aan. En dat wil ik dus niet. Ik weet uit ervaring dat het een strijd is en een strijd blijft. Ook ik ben na mijn vakantie weer (3 kilo) aangekomen, maar dan zorg ik daarna wel dat het er weer vanaf gaat. En ik ga ook niet meer helemaal ‘los’.
Vanaf 1 september heb ik mijn eigen praktijk: VolDaan. Hiermee wil ik anderen stimuleren om hun levensstijl zodanig te veranderen dat ze afvallen, en ook op gewicht blijven. Op de langere termijn dus. Geen crashdieet, want dat kan iedereen. En dat houdt iedereen vol, tenminste, een paar weken, maar daarna komt het er op aan. Sinds afgelopen maand en ik ook bevoegd om kinderen in deze strijd te helpen.
Dat is mijn streven, mensen helpen, mensen stimuleren, en ze zelf de juiste keuzes laten maken. Dan ben ik VolDaan. (Meer info? Kijk dan op www.voldaan.net)”

 voldaanfoto
Voldaan – Gewicht in evenwicht
“Ik ben Daniëlle Zwanink, ervaringsdeskundige op het gebied van afvallen en BGN geregistreerd gewichtsconsulente. Ik ben jarenlang een echte jojo geweest, tot ik het in 2010 zat was. Ik heb mijn levensstijl veranderd, en blijvend. Inmiddels 22 kilo later, wil ik graag ook anderen helpen in de strijd…”
voldaan toen en nu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *